Öne Çıkanlar ramazan orhan 25 aralık 2020 okullar tatil mi Öğretmen Branşları 2020 2021 ilkokul kaydı lise karne görüşleri

Bu haber kez okundu.

Olumlu ve Olumsuz Anne-Baba Tutumları

Olumlu ve Olumsuz Anne-Baba Tutumları Bir Arada Derlendi

Anne ve babanın benimsediği ve sergilediği tutum ve davranışlar çocukların psikolojik gelişimini etkiler. Anne ve baba tutumlarının çocuk üzerindeki etkisini bilmek, buna göre davranış geliştirmek çocuk eğitimi açısından önemlidir. Bu yüzden bu yazı dizimizde size anne ve baba tutumlarından bahsedeceğiz. Bu tutum ve davranışların çocuğun psikolojisine nasıl yansıdığını göreceksiniz. Böylece siz de hal ve hareketlerinizi dizginleyecek, çocuklarınıza daha sağlıklı yaklaşacaksınız.

Çocukların davranışlarında belirleyici etkenlerden birisi de anne ve babanın tutum ve davranışlarıdır.  Anne ve babanın çocuklarına karşı sergiledikleri davranış şekilleri, olaylar karşısında sergiledikleri tutumlar, anne ve baba ile çocuk arasındaki ilişkinin yönünü ve şeklini belirler. Sağlam bir psikolojiye sahip, düzgün bir ruh yapısı olan, karakterli çocuklar yetiştirmek için anne ve baba olarak bizler davranışlarımıza ve tutumlarımıza dikkat etmeliyiz.

Anne ve babası ile sağlıklı bir ilişki kuran çocuklar düşüncelerine ket vurmayan, düşündüğünü uygulayabilen, özgür karar alabilen. Özgüveni yüksek, sosyal bilinci gelişmiş bireyler olarak yetişir. Anne ve babalar tarafından çocuklara karşı sergilenen tutumları sınıflandırmak ve kategorilere ayırmak gerekirse şu şekilde özetleyebiliriz:

 1. Baskıcı ve Otoriter Anne-Baba Tutumu:

Ailenin katı kuralları vardır. Disiplin her şeyden önce gelir. Anne ve babanın katı tutumuna karşı çocuklar nazik, dürüst, disiplinli, yardımsever ve dikkatli olmalıdır. Bu tip aile çocukları ürkek, çekingen, kendine güvenmeyen, zayıf karakterli, başkasının etkisi altında kalan, korkak, kendi başına iş yapma yeteneği gelişmemiş bir yapıya sahip olur.

2. Aşırı Hoşgörülü Anne-Baba Tutumu:

Ailede hükmeden kişi çocuktur. Aile hayatı çocuğun isteklerine göre organize eder. Çocuğa aşırı sevgi gösterilir.  Çocuk merkezli tavır sergilenir. Çocuk ne derse o olur. Böyle ailelerde yetişen çocuklar bencil, sevgi arsızı, kural tanımayan, doyumsuz bir kişiliğe sahip olur. Bu ailede yetişen çocuklar sosyal yaşamda geçimsiz, sosyal yönü gelişmemiş, benmerkezci yapıya sahip bencil bireyler olurlar.

3. Kararsız ve Dengesiz Anne-Baba Tutumu:

Anne ile baba arasında fikir ayrılığının yaşandığı aile tipidir. Annenin ak dediğine baba kara der. Çocuk da bu aradaki çatışmadan faydalanır. Anneye ve babaya farklı yaklaşılır.  Bu tip ailelerde yetişen çocuklar genellikle kararsız, her türlü etkilenmeye açık, tutarsız, çabuk karar değiştirebilen yapıya sahip olurlar. Duygusal açıdan da sakat bir yapıya sahip olurlar.

4. Aşırı Koruyucu Anne-Baba Tutumu: 

Bu tip aileler çocukları her daim kontrol altına alır. Çocuğa karşı aşırı ilgi ve alaka vardır. Çocuğa zarar gelir diye çocuğun sokağa çıkmasına izin verilmez. Bu tip ailelerde çocuklar çok kısıtlanır ve engellenir. Bu tip ailede yetişen çocuklar aileye aşırı bağımlı, özgüveni düşük, duygusal açıdan zayıf, sıkıştırıldığında başkalarına suç atan bir karaktere sahip olur.  Ailesinden gördüğü ilgi ve alakayı ilerleyen yaşamında eşinden de bekler

 5. Hoşgörülü ve Güven Verici Anne-Baba Tutumu:

İdeal bir aile tipidir. Bu ailede kural ve kısıtlamalar dışında çocuğa özgür bir şekilde sorumluluk bilinci aşılanır. Bu tip ailede yetişen bireyler özgüveni yüksek, sosyal ilişkileri yüksek bireyler haline gelir. Birey kendini ifade edebilir. Kendi başına iş yapabilir. Bağımsız hareket edebilir.  Görev ve sorumluluklarının bilincinde, çevreye ve diğer insanlara duyarlı bireyler yetişir.

6. Tutarsız Anne-Baba Tutumu:

Bu tip ailede kurallar bulunmaz. Sorunlar anlık olarak çözümlenir.  Bu tip ailede anlık kavgalar ve anlık mutluluklar yaşanır. Çocuğa konulan kurallar bazen çok sert, bazense kural yokmuş gibi davranılır. Çocukta güvensizlik duygusu hâkimdir. Çocuk kurallara karşı kayıtsız davranır.  Bu tip ailede çocuklar kendini sorunlardan soyutlar. Problemlerde çözümün parçası olmayı reddederler. Böyle ailede yetişen çocuklar karar verme konusunda zorlanırlar.

7. Reddedici Anne-Baba Tutumu:

Bu tip aileler çocuklarını kabullenmek istemezler. Çocuklarının sürekli negatif yönlerini görürler. Çocuklarını çok sık eleştirir genelde başka çocuklarla kıyaslarlar. Reddedici aile içinde yetişen çocuklar genelde kendisinden zayıf olan çocukları ezme eğilimi içinde olurlar. Çevrelerine karşı kin ve nefret beslerler. İnsanlara güvenme noktasında sıkıntı çekerler. Çevresindeki kişilere düşmanca tavır sergilerler.

8. Mükemmeliyetçi Anne / Baba Tutumu:

Bu tip aileler genelde hayatta yapamadıkları şeyleri çocuklarından beklerler. Egosu yüksek ailelerdir. Böyle bir ailede yetişen çocuklar yaptığı işi ailelerine pek beğendiremedikleri için çocuklarda yetersizlik duygusu oluşur. Devamlı başkalarını mutlu etmeye çalışma eğiliminde olurlar.

9. Ayrımcılık Yapan Anne-Baba Tutumu:

Çocukları arasında ayrım yapan aileleri temsil eder. Aile ne kadar 2 çocuğu da eşit gördüğünü söylese de her zaman küçük çocuk daha çok tutulur ve savunulur. Ayrımcılığa maruz kalan çocuklarda duygusal kırıklıklar oluşur. Çocuklar birbirine düşman olur. Çocuklarda sosyopati gelişir. Ayrımcılığa maruz kalan çocuk kardeşini kıskanır. Bu kıskançlık sonucu kardeşine zarar verebilir. Bu yüzden anne ve baba olarak çocuklar arasında hiçbir zaman ayrımcılık yapılmaması gerekir. Küçük çocuk diye küçük çocuğu korumak büyük çocukta derin üzüntüye ve şiddetli kıskançlığa yol açar.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.