logo

Şiirin Hayatımızdaki Önemi

İnsanı etkileyen sözlerin başında şiir gelir.Şiir bir insanın duygularını,düşüncelerini yansıtma biçimidir.Şiir hayatımızın en önemli öğesi olup dilin ve insanın özüdür.Şiirde önemli olan ne yazıldığı değil okuyucunun ne anladığıdır.Yani şiir bambaşka bir şeydir ve anlatılmaz. 

 

Elbette şiirin kaynağı insandır.Şiiri yazmak için birbirimizi anlamamız lazım çünkü insanı anlamayan şiir yazamaz.Şiir sadece yazmak için yazılamaz.Şiir seni,beni,bizi anlatması lazım.Duygularımızı,heyecanlarımızı,sevdiklerimizi anlatmanın en güzel şeklidir hepimiz aşkı,sevgiyi biliriz,hepimizin yaşadığı iyi,kötü olaylar olmuştur,kaybettiğimiz insanlar,bir türlü unutamadığımız kişileri şiirimize yansıtırız.

 

Keşke herkes şiir yazabilse de birbirimizi daha iyi anlasak.Çünkü artık konuşarak anlaşamıyoruz,duygularımızı,sorunlarımızı,anlatamıyoruz ama en azından bunları şiirlerde dile getirerek herkes okuyabiliyor ve böylece insan olduğumuzu,kimseyi kırmamız gerektiğini anlıyoruz.

 

Bunları içimden geldiği gibi yazdım bende çok sevdim kaybettiğim insanlar oldu unutamadığım kişiler benim istediklerim beni istemedi beni isteyenleride ben ama noldu koca bir hiç.Yine ben kaybettim,ben üzüldüm,bunları hep okuduğum,yazdığım şiirler de dile getirmeye çalıştım ve kendimi sonunda huzura kavuşturdum.

İSTANBUL’U DİNLİYORUM

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda
Sucuların hiç durmayan çıngırakları;
İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.

İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor derken
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık;
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalıçarşı,
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa
Güvercin dolu avlular,
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı
Başında eski alemlerin sarhoşluğu,
Loş kayıkhaneleriyle bir yalı
Dinmiş lodosların uğultusu içinde.
İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir yosma geçiyor kaldırımdan.
Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere;
Bir gül olmalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde.
Alnın sıcak mı, değil mi bilmiyorum;
Dudakların ıslak mı değil mi, bilmiyorum
Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından
Kalbinin vuruşundan anlıyorum;
İstanbul’u dinliyorum…

Orhan Veli Kanık

 

Etiketler: »
Share
5 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ